စံပယ္
မျပယ္ခင္ေတာ့..
အကြ်န္ဟာ.
အစဥ္ေဖြးျဖဴေမႊးၾကဴေပါ့။...
မစုိးရိမ္ပါႏွင့္.
ေနာက္ထပ္ပြင့္ရန္.
အဖူးအခ်ပ္ေတြကအသင့္။
သူမက.
ေကသာထက္မွာ..
တစ္ပြင့္သာပန္လိုပါသတဲ့.
သူကေတာ့.
ဒီအလွ .စံျပရပါသတဲ့။
ပုလဲေလလား. ၾကယ္ေလလားရယ္လို႕
ဘ၀ကူးေျပာင္း အသြင္ေလာင္းသေလာ ေမးသူကေမး။
ထက္အာကာႏွင့္ ေရဇလာက အလွမ္းကြာေတြလုိမဟုတ္။
သည္ေျမမွသည္ပန္း. လက္လွမ္းယူႏုိင္စြ။
အကၽြန္လုပ္ေဆာင္ရန္မွာ တစ္ခုသာပါေလ
သင့္ဦးေခါင္းႏွင့္ ႏွလံုးသားတုိ႕
ေအးေစ..ေမႊးေစ..ခ်မ္းေျမ႕ေစဖုိ႕။
စက္လရာသီ. ေၾသာ္.. မည္သို႕ရွိရွိ.. ရွိပါေစ.
ပန္းတုိ႕မည္သည္..
ဘယ္အခါမွ.. မတုန္လွဳပ္ဘိ။
No comments:
Post a Comment